Wspolczesna Irlandia

Na wschód od szerokiego tuku rzeki Lagan, która przepływa przez Belfast, rozłożyły się na wzgórzach wspaniałe ogrody, znane pod nazwą Stormont Park. Wśród zieleni stoją gmachy parlamentu Północnej Irlandii - Izby Gmin i Senatu - różnych ministerstw oraz oficjalna rezydencja prezesa Rady Ministrów. Rząd ten ma charakter prowincjonalnego samorządu o ograniczonej autonomii. Pokój, wojna, neutralność, sprawy stosunków zagranicznych, sił zbrojnych, podatków, handlu zagranicznego i innych żywotnych dla kraju zagadnień rozstrzyga parlament Zjednoczonego Królestwa w Westminsterze. Północna Irlandia wysyła tam tuzin mniej więcej posłów. Wszelkie ustawy i zarządzenia, wydawane przez parlament Północnej Irlandii, a dotyczące życia tzw. Sześciu Hrabstw o powierzchni 14,1 tyś, km2 i ich około półtoramilionowej ludności, muszą być zatwierdzone przez generalnego gubernatora, reprezentującego królową Anglii. Republika Eire jest znacznie większa - 70,3 tyś: km2 i blisko 3 miliony mieszkańców - rna ona również parlament dwuizbowy: izbę niższą, zwaną Dail, złożoną z wybieranych posłów i Senat, reprezentujący interesy środowisk zawodowych i kulturalnych. Głową państwa jest prezydent, wybierany na 7 lat w głosowaniu powszechnym. Wraz z premierem i rządem te instytucje sprawują władzę w republice wolnej i nie podlegającej żadnemu świeckiemu państwu; jednakże ulegają w stopniu, który Północnej Irlandii wydaje się nadmierny, pewnym obcym wpływom. W Dublińskim Phoenix Park stoi pałac prezydenta Eire - Eamona de Valery, liczącego dzisiaj osiemdziesiąt siedem lat. W tymże parku, w samym środku zielonej enklawy, otoczony rowami i odgrodzony żelaznymi kratami, na wzór niektórych zamków francuskich, stoi drugi pałac - nuncjusza papieskiego.