Srodowisko wodne
Epoka współczesna dała Irlandii porty - Belfast, Dublin, Wexford - na wschodnim wybrzeżu, przeznaczone do handlu z Wielką Brytanią i Europą. Ale za dawnych czasów fale Atlantyku oblewały jej naturalne przystanie, ,wzrok jej ludu biegi ku horyzontom dalekich oceanów, a najstarsze legendy opiewały nieustraszonych żeglarzy, którzy ponoć docierali do wybrzeży Ameryki na setki lat przed Kolumbem. W ciągu wieków Irlandia była ważnym punktem tranzytowym na szlakach handlowych i drogach wymiany kultur. Jej porty atlantyckie były odskocznią dla XV!-wiecznych kontaktów z basenem Morza Karaibskiego i z obu Amerykami, ostatnia przystanią, do której zawijały pierwsze parowce przed podróżą na zachód, jak dzisiaj zawijają olbrzymie transatlantyki. Największą z rzek irlandzkich jest Shannon, długości 385 kilometrów, której dorzecze zajmuje jedną piątą powierzchni całej wyspy. Rzeka ta bierze swój początek w hrabstwie Cavan, w górskich źródłach u stóp góry Cuilcagh (667 m n,p.m.), później przepływa przez hrabstwo Leitrim, przez wąskie jezioro, Lough Allen, długości czternastu kilometrów, kieruje się na południe, tworząc jeziora Boderg, Forbes i Ree - to ostatnie długości trzydziestu kilometrów - a w hrabstwie Longford łączy się Wielkim Kanałem z Dublinem. Ta rzeka i kanał stanowią nieprzerwaną drogę wodną od Morza Irlandzkiego do Atlantyku, Od zachodu wpada do Shannon rzeka Suck, od wschodu Brosna, i razem z nimi jeszcze raz Shannon rozlewa się w piękne jezioro Lough Oerg, długości 37 kilometrów, by wreszcie koło miasta Limerick wpłynąć w ujście, wcinające się głęboko w zachodnie wybrzeża Irlandii.