Dzieje Irlandii
W XIII wieku pojawiły się w Irlandii w coraz liczniejszych odpisach manuskrypty anonimowego dzieła pt. Agallamach na Seanorach (Wspomnienia Starców) - zbiór legend z zamierzchłej przeszłości kraju. Jest tu między innymi opowieść o dziewięciu olbrzymich wojownikach i ich wodzu imieniem Caoilte, którzy w cudowny sposób żyli przez kilka stuleci, aż wreszcie napotkali św. Patry-k;i w czasie jednej z jego misyjnych podróży po wyspie. W odpowiedzi na uekawe rozpytywania misjonarza, Caoilte pogrąża się we wspomnieniach i opowiada o dawnych sprawach. Najdawniejsi mieszkańcy, Piktowie, przybyli na wyspę gdzieś około sześciu tysięcy lat przed naszą erą, drogą przez Brytanię z północno-zachodniej Galii. Byli to myśliwi i rybacy, koczownicy i pasterze, wykazywali odwagę w polowaniach, a o ich bogactwie świadczyły stada bydła. Około roku 3000 p.n.e. znajomość rolnictwa zaczęła przenikać do kraju, pojawiają się też nowe sztuki rękodzielnicze, jak garncarstwo, tkactwo, wyrabianie narzędzi z kamienia gładzonego. Potomkowie tych ludzi wznosili ogromne wspólne grobowce z nieciosanego kamienia, zwane megalitami.